Foor de grap

‘Ik leef foor de grap,’ saai de man.

  ‘Dat liigst,’ saai syn maat, ‘dêr bist te serieus foor.’

  ‘Ni, waar,’ saai de man. ‘Ik had d’r likegoed niet weze kinnen. Ik bin d’r foor de grap.’

  ‘Sokke flauwekul hew ik nag nooit hoord,’ saai syn maat.

  ‘Wêrom sou ik d’r weze?’ froeg de man.

  ‘Wêrom astou d’r bist?’ herhaalde syn maat. ‘Gyn idee.’

  ‘Ni,’ saai de man, ‘ik had d’r likegoed niet weze kinnen.’

  ‘Maar dou bist d’r.’

  ‘Ja,’ saai de man, ‘ik bin d’r.’

  ‘En ast d’r bist, kinst d’r beter wat fan make. Ans hast d’r likegoed niet weze kinnen.’

  ‘Soa dink ik d’r ok over.’

  ‘Hoe?’

  ‘Ik maak d’r ommers niks fan. Ik had d’r beter niet weze kinnen.’

  ‘Wy hewwe ’n mooi peteer! Astou d’r niet weest waarst, waar’k alleen weest.’

  ‘Had ’t dêr minder om weest?’ froeg de man.

  ‘Niet beter, in elk gefal,’ saai syn maat. ‘

  ‘Ik bin liever alleen, saai de man.’

  ‘Wêrom dat?’ froeg de maat.

  ‘Dan sit ik niet een in ’e weeg.’

  ‘Sitst my nooit in ’e weeg, hoor jong!’

  ‘Dy miskien niet,’ saai de man. ‘Maar anderen al.’

  ‘Wat kin dy die anderen skele! Se smore d’r maar in.’

  ‘Ik smoor d’r in.’

  ‘Wêrin?’

  ‘In mysels.’

  ‘Nou motst ophouwe!’ saai de maat. ‘Ik bin blij datst d’r bist.’

  ‘Dou kinst wel sonder my.’

  ‘Wat is dat nou?!’ riep de maat. ‘Ik mot dos tun een prate.’

  De man docht even na. ‘Dan praatst niet.’

  ‘Dat is nou krekt de reden dat ik d’r bin.’

  ‘Dan bist d’r maar even niet.’

   ‘Ik bin dij niet!’