'n Hassebassy

‘Een hassebassy,’ saai de man, ‘en dan na huus.’

  ‘’n Hassebassy?’ froeg de andere man an de tap. ‘Wat is dat?’

  ‘Hestou nag nooit ’n hassebassy had?’

  ‘Ni,’ saai de andere man.

  ‘Twee hassebassys!’

  De kroegbaas skonk twee burrels in. Hij sette se foor de man op ’e tap.

  ‘Foor ôns elk een,’ saai de man.

  De kroegbaas sette een fan de burrels bij de andere man del.

  ‘Proost!’ saai de man.

  ‘Hatsikidee!’

  De andere man sloeg de burrel in een keer achterover.

  ‘Wat doest nou?’ saai de man. ‘Wilstou graag gau na huus.’

  ‘Ni, helendal niet.’

  ‘Wêrom súpst ’m dan soa hard op?’

  ‘Dêr ha’k sin an.’

  ‘Ik docht even gesellig sitte. En nou sit ik alleen te súppen. Dan motte wy nag maar een hewwe.’

  Doe’t de man de burrel op had, bestelde hy nag twee. De kroegbaas set foor elk een del.

  ‘Hassebasssy!’ saai de andere man.

  ‘Ok soa!’ saai de man. ‘Fergeetst nou nooit weer wat ’t is.’

  ‘Ni, wis niet.’

  ‘Tomme, wat is dut ok lekker spul,’ saai de man doe’t se ’m op hadden. ‘Wat dou?’

  ‘Jawis, nag meer een dink.’

  ‘Ik weet niet, ik sou na huus.’

  ‘Eentsy kin wel, juh.’

  ‘Nou, fooruit.’

  De kroegbaas sette weer twee hassebassys del.

  ‘At ik ’n paar had hè, kin’k niet ophouwe, hin,’ saai de man.

  ‘’t Is ok frekte lekker!’

  ‘Fooruit,’ saai de man. ‘Nag een, en dan gaan ik na huus.’

  ‘Altyd klaar.’

  Na nag ’n stikofwat had de man ’m om. Hy had ’t over hossebossys, in plak fan hassebassys.

  ‘Wistestou waar niet wat ’n hossebossy waar?’ froeg-y de andere man an ’e  tap.

  ‘Hoe sou ik dat nou niet wete,’ saai de andere man. ‘Ik sit hier alle avens.’

   ‘Dan gaan ik nou huus,’ saai de man. Anskoaten waggelde hy de kroeg út.