Wij bin hier nou dos!

De man waar met ’n kammeraat in Den Bosch. De kammeraat fan de man wou dêr graag hine. De man froeg: ‘Wêrom woustou na Den Bosch?’

  ‘Wêrom Den Bosch?’ saai de kammeraat. ‘Wat is dat foor fraag? Wy bin hier nou.’

  ‘Dat weet ik,’ saai de man doe’t se op ’t stasjon út de train stapten. ‘Temînsten, d’r staat Den Bosch op ’t bordsy.’

  ‘Nou,’ saai syn kammeraat, ‘dan sil dut wel Den Bosch weze, sou ’t niet?’

  ‘Dat dink ik ok,’ saai de man en froeg: ‘Wat gaan wy doen?’

  ‘Wy gaan ’n slag om de Sint Jan.’

  ‘Hoesoa?’

  ‘Wy bin hier nou dos.’

  ‘Nou soa.’

  ‘Ja,’ saai de kammeraat fan de man, ‘wat woustou dan?’

  ‘Ik wil ’n Bosche bol.’

  ‘Dat doen wy derna.’

  ‘Ja,’ saai de man, ‘wy bin hier nou dos.’

De man liep met syn kammeraat ’n slag om de Sint Jan.

  ‘Wat ’n allemachtig soad beelden,’ saai de kammeraat.

  ‘Ja,’ saai de man, ‘aldermâlst.’

  ‘Wy gaan d’r in,’ saai de kammeraat.

  ‘Der in?’

  ‘Jawis,’ saai de kammeraat, ‘wy bin hier nou dos.’

  Doe’t se de katedraal sien hadden, froeg de man: ‘En nou?’

  ‘Na ’t Jeroen Bosch Centrum.’

  ‘Ohn.’

  ‘Ja.’

  ‘Wy bin hier nou dos, dink,’ saai de man.

  ‘Nou soa.’

Se hadden de fotokopieën fan alle skilderijen fan Jeroen Bosch sien. De echte werken hange over de hele wereld.

  ‘Nou ’n pot bier,’ saai de kammeraat.

  De man keek syn maat aan.

  ‘Ik docht ’n Bosche bol.’

  ‘Dat is ok soa. Eerst ’n Bosche bol en dan bier.’

  ‘En wat wilst derna doen?’

  ‘Derna doen, derna doen?’ saai de kammeraat lilk. ‘Soa feer is ’t nag niet.’

  ‘Maar at ’t al soa feer is?’

  ‘Dan gaan wy na huus. Ik hew ’t hier wel sien.’

  ‘Na huus?’

   ‘Ja,’ saai de kammeraat, ‘wij bin hier nou dos!’