Licht de seelucht

boven ’t lând sweeft wat weest het, en

blive sil de foklore fan de klaai, like

sjarmant de wil fan ’n mîns te ferândren
’n man loopt deur de drekwâl, thús, ik
bin ’t met ’m eens; ’n soad wat hij sait
sit wat in; niet alles mân hoord worre
’t lêste woord an wat blive mot


licht de seelucht, sonder gewicht de lach


ik bin blij dat ik d’r om gnize kin

stikken my d’r om gnize kin

repetisy de rêding fan de mîns,

’t tij houfast, de tiid slibt an, eeuwen,

skelpen, seegrâs; onhoorbere mezyk fan

planten en plant ete: onbedoeld doel fan

de geestlike foltooiing fan de mîns


licht de seelucht, sonder gewicht de lach


’t idee fan de mîns falt samen met ’t idee

dat de mînsen fan ’t mîns hè. interessant.

Maar wanneer falt ’t ideedat de mînsen fan

’t mîns hè samen met ’t idee fan dat mîns?

Just, ’n mîns kin likegoed de bek houwe.


licht de seelucht, sonder gewicht de lach


tweeslachtig ik staan teugen rúmte over. rúmte

is plak foor gedachten om te lopen feer, om te

sien feer – en wat sien wij, in de feerte, rúmte

die’t ôns hooft niet weze kin? de rust fan ’n rais,

onderwees in harmony met ’n plak. Ik sâg de

son gaan fan oranje naar road, ’n koe staan gaan

achterpoaten eerst, de foorpoten deur de knieën

klapt omhoog, ’m útrekken en naar de melkstâl

Licht de seelucht

Niet gepubliceerd

ontwerp: ehgz.nl & realisatie: webstove