Nije irpels

Fandaag is 'n son befroren.

Onder teerwolken smelte auto’s weg in de sneldyk.

’t Maanlicht op ’t Iselmeer doet seer an ’e ogen.

Laat ’t irpels regene, sait Falstaff, en skúl tun ’t bijgeloof fan ouwe wiven.

(Wij konnen de irpel nag gyn hondert jaar.)

De kooktiid fan de irpel waar tiidseenhyd fan de Inca’s.

Bin ik ferhuusd deur ’n gebrek an beflieging, an gare irpels?

Patat en liefde, fooral liefde foor patat, bepale de ekonomy.

Hoe wort onkruud geld?

Ik bin stâd waar plattelând, klaaistof in de irpelskillersbak fan de tiid.

De wînst fan de dâg: ’n buurfrou in nachtjapon,

stuufwolkys sând over irpellând,

levensgeur fan regen.